நாள்: 25-04-2023
அவர் முந்தி நம்மிடத்தில் அன்பு கூர்ந்தபடியால் நாமும் அவரிடத்தில் அன்பு கூறுகிறோம்.”
1 யோவான் 4 : 19
- நிபந்தனையற்ற அன்பு
அவர் முதலில் நம்மை நேசித்ததால் நாம் அவரை நேசிக்கிறோம்.
” அவராலேயன்றி வேறொருவராலும் இரட்சிப்பு இல்லை; நாம் இரட்சிக்கப்படும்படிக்கு வானத்தின் கீழெங்கும், மனுஷர்களுக்குள்ளே அவருடைய நாமமேயல்லாமல் வேறொரு நாமம் கட்டளையிடப்படவும் இல்லை என்றான். “
அப்போஸ்தலர் 4 : 12
நம் வாழ்வில் தன்னை ஈடுபடுத்தி, இரட்சிப்பைப் பெற நம் கண்களைத் திறந்தவர் இயேசு. இந்த இரட்சிப்புக்காக நாம் ஒருபோதும் உழைக்க வேண்டியதில்லை. உண்மையில், இந்த அன்பிற்காக நான் அவருக்கு என்ன கொடுக்க முடியும் என்று சில நேரங்களில் உணர்ந்தேன். நான் விக்கிரக கடவுளை வணங்கும், மற்றும் பல சுலோகங்களைப் பாடும் ஒரு பொதுவான இந்து குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவள். அந்த கடவுள் நம்பிக்கையில் ஈடுபட என் பெற்றோரால் கடுமையாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டேன். கடவுள் மீது அன்பு செலுத்துவது , கடவுளுக்கு உண்மையாக இருப்பது , கடவுளுக்கு மரியாதை செலுத்துவது போன்றவற்றை என் குடும்பத்தினரிடமிருந்து கற்றுக் கொண்டேன். ஆனால் உண்மையான கடவுள் யார் என்று எனக்கு தெரியாமல் போனது. என்னுடன் பேசும் கடவுளை என் உள்ளம் தேடிக்கொண்டிருந்தது. பல நாட்கள் அது என்னுடன் பேசுமா என்று என் கடவுள் சிலைகளை நீண்ட நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் இது எந்த நாளிலும் நடந்ததில்லை.
நான் ஆதரவற்ற நிலையில் இருந்தபோது நான் தேடும் ஆதரவற்ற மக்களின் கடவுள் என்னுடன் பேசுகிறார். நான் அவருடைய இருப்பை உணர்கிறேன், அவருடைய முதல் குரலைக் கேட்கிறேன். கடவுளின் முதல் குரல்
” நீ என்னை நம்புகிறாயா?” என்பதாகும். என் இதயம் கவலைகளால் நிறைந்திருப்பதால் என்னால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. மீண்டும், அவர் கேட்கிறார், நீ என்னை நம்புவாயா? என்று. என் கண்கள் கண்ணீரால் நிரப்பப்பட்டன. நான் கடவுளே, உம்மை எப்படி ஆராதிப்பது மற்றும் வேதாகமம் எப்படிப் படிப்பது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை .அன்று முதல் நம்முடைய அழைப்பின்றி நம்மிடம் பேசும் ஒரு பேசும் கடவுள் இருக்கிறார் என்பதை அறிந்துகொண்டேன். உதவியற்ற மக்கள் அனைவருக்கும் இயேசு ஒரு மீட்பர்.
” இது என் நேசருடைய சத்தம்! இதோ, அவர் மலைகள்மேல் குதித்தும் மேடுகள்மேல் துள்ளியும் வருகிறார்.”
உன்னதப்பாட்டு 2 : 8
என் நேசர் என்னோடே பேசி: என் பிரியமே! என் ரூபவதியே! எழுந்து வா”
- கர்த்தருடனான நெருக்கம்.
நமது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் கர்த்தருடனான உறவு மிகவும் முக்கியமானது. தாவீது ராஜா தன் வாழ்நாள் முழுவதும் ஒரு மேய்ப்பனாக இருந்ததை மறக்கவே மாட்டார். அவர் எப்போதும் கர்த்தரிடம் ஒப்புறவாகி அவருடன் நல்ல உறவைப் பேணி வந்தார். நம்முடைய ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் கர்த்தர் நம்மை ஒரு குறிப்பிட்ட வளர்ச்சிக்கு உயர்த்தியபோது, நம்முடைய எல்லா நற்செயல்களுக்கும் அவர் சொந்தக்காரர் என்பதை நாம் எப்போதும் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். பெருமை என்பது கர்த்தருடனான உறவை உடனடியாக உடைக்கும் ஆவி மட்டுமே.
“தாழ்மைக்கும் கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலுக்கும் வரும் பலன் ஐசுவரியமும் மகிமையும் ஜீவனுமாம்.”
நீதிமொழிகள் 22 : 4
Sol. ஜோதி குமாரி